ตระกร้ากับหัวใจ

ก่อนหลับตาลงเบาๆ...ด้วยความอ่อนเพลีย
เหลือบไปเห็นตู้เสื้อผ้าไม้ 3 ตู้เรียงกันที่อยู่ปลายเตียง

ไม่ต้องแปลกใจหรอกค่ะว่าทำไมคนเดียวมีตั้ง 3 ตู้
ก็ชีวิตเด็กหอนี่คะ ไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย

มองเข้าไปในตู้กลาง ที่เหมือนกับว่าไม่เคยปิด
ก็เห็นเสื้อผ้าอันน้อยนิด แป้ง1กระป๋อง หวี1อัน
หมวก2ใบ และ
.....ตะกร้าใส่อุปกรณ์อาบน้ำเล็กๆสีชมพู1ใบ

นอนจ้องอยู่นาน....


ฉันมักจะหิ้วตะกร้าใบนี้เข้าห้องน้ำอยู่เสมอ
เมื่อฉันต้องการจะชำระล้างเหงื่อไคลออกจากร่างกาย
ขั้นตอนแรก สระผม
ในระหว่างหมักครีมนวดก็จะแปรงฟันแล้วค่อยล้างผมออก
จากนั้นก็ล้างหน้าด้วยโฟมล้างหน้า
แล้วค่อยใช้สบู่(เหลว)ถูหรือลูบตัว

ฉันทำอย่างนี้ทุกครั้ง ทุกวัน ทุกเดือน
โดยที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
ว่าของเหล่านี้มันมีปริมาณเหลืออยู่เท่าไหร่แล้ว

จนวันหนึ่ง.....
เมื่อต้องการสระผม ต้องใช้แรงมากเพื่อที่จะบีบขวดสีชมพูออก
อยากแปรงฟัน ก็บิดแล้วบิดอีกจนมันม้วนเป็นเกลียว
อยากล้างหน้า ต้องเปิดจุกใหญ่ออกแล้วเขย่าใส่อุ้งมือแรงๆ

ของทุกอย่างที่ต้องการจะใช้ แทบจะไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย
ครั้นจะออกไปยืมของคนอื่นก็ไม่ได้ เพราะยังไงมันก็ไม่ใช่ของเรา

กลับมาในห้อง ครีมทาหน้าก็ใกล้จะหมด
ทำไมของทุกอย่างกำลังจะหมด........?????

ครั้นจะไปซื้อใหม่ จะซื้อทีเดียวก็คงไม่ไหว
กำลังทรัพย์มีไม่เพียงพอที่จะซื้อทุกอย่างพร้อมกัน
แต่จะซื้อทีละอย่าง อันที่ไม่ได้ซื้อเราก็จำเป็นเหมือนกัน


จึงคิดได้ว่า.......

ตะกร้าน้อยๆใบนี้ ก็เหมือนกับหัวใจดวงน้อยๆของเรา
ของใช้ที่อยู่ในตะกร้า ไม่ว่าจะเป็น...
สบู่ ยาสีฟัน ยาสระผม โฟมล้างหน้า หรือมากกว่านั้น
ก็เหมือนกับความรักของเรา
ที่ไม่ได้มีเพียงสิ่งๆเดียว แต่มันมีหลายๆอย่าง
ประกอบกันขึ้นเป็นความรัก

เราใช้ความรักอยู่ทุกวัน หรืออาจตลอดเวลาด้วยซ้ำ
ใช้อย่างเดียว แต่ไม่เคยเติม....จนวันหนึ่งมันค่อยๆหมดที่ละอย่าง
แล้วถ้าวันหนึ่ง มันหมดพร้อมๆกันแบบนี้ล่ะ
จะทำยังไง??????

ฉันคิดว่า...
ถ้าเราบริหารที่จะใช้ของที่อยู่ในตะกร้่าให้ดีๆ
หมั่นสังเกตว่า อันไหนกำลังจะหมด
ก็ต้องคอยเติมให้เต็ม อย่าให้ขาด
เพราะถ้าวันหนึ่งทุกอย่างมันหมด
จนเราไม่มีกำลังที่จะหามาเติมได้
คนที่ต้องลำบากและทุกข์ใจ ก็คือ"เรา"

ทุกข์ ..ที่ทุกอย่างหมด
และทุกข์.. ที่ไม่มีกำลังพอที่จะทำให้มัน"มี"ได้อีก

เงิน....รอได้
แต่ความรัก กว่าจะสร้างขึ้นได้
มันต้องใช้ทั้งแรงบันดาลใจจากสิ่งรอบตัว

เพื่อให้มันเกิดขึ้นมา.................