ฤดูที่แตกต่าง( 1 )

วันนี้...ช่างเป็นวันที่หลากฤดูจริงๆ
ดีใจนะ ที่ได้เจออะไรพร้อมกัน ตู้มมมมม..ทีเดียว
แต่ก็อย่างว่านะ ประมวลผลไม่ค่อยทัน เครื่องรวน

มีทั้งฤดูร้อน ถึงมันจะร้อน มีทั้งเหงื่อที่สุดแสนจะเหนียวตัว
แต่มันก็ดูสดใสและสดชื่นดี

มีฤดูฝน ตอนแรกๆก็ดุเหมือนตกปรอยๆ นานๆไปก็เริ่มจะมีพายุโหมกระหน่ำเข้ามา...อย่างไม่ขาดสาย
และมีทีท่าว่าจะไม่หยุดตกง่ายๆ

และมีฤดูหนาว มันช่างหนาวมาก หนาวเหลือเกิน หนาวเกินกว่าที่ผ้าห่มจะทำหน้าที่ของมันได้
หนาว....และดูอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว หนาวที่สุดในโลก

ภายในวันเดียวกัน มีตั้ง 3 ฤดูแน่ะ และมันก็สับเปลี่ยนหมุนเวียนกันแบบนี้
วันละหลายๆรอบ วนไปวนมา แต่รายละเอียดในเหตุการณ์มันจะต่างกันออกไป

แน่นอน คนที่ได้รับผลกระทบ(แบบเต็มๆ)อย่างฉันก็ย่อมรู้สึกแตกต่างเช่นกัน
และรู้สึกได้อย่างชัดเจนมากด้วย ชัดเจนจนบางที รับสภาพของฤดูนั้นไม่ได้
ถึงแม้จะรู้ว่า...สักวันมันจะผ่านไป ด้วยดี
แต่ก็ยังมองเห็นอยู่ดี ว่าพายุมันต้องเข้ามาสักวัน
ไม่เร็วก็ช้า...

ต้องยอมรับ ใช่ไหม?
ต้องนั่งมองมันเหมือนเพื่อนรัก ใช่ไหม?
ต้องอดทน ใช่ไหม?

ถึงแม้ตรงนี้...จะไม่มีใครที่จะอยู่ฝ่าฟันให้ผ่านพ้นไปด้วยกัน
ฉันจะต้อง อยู่ให้ได้ ใช่ไหม?



มันทำให้รู้ว่า...
มีเพียงตัวเราเท่านั้น ที่จะอยู่กับเราทั้งชีวิต
มีเพียงตัวเราที่เป็นได้ทุกอย่าง อย่างแท้จริง
มีตัวเราที่ไม่เคยทิ้งเรา
อาจจะมีละทิ้งบางอย่างบ้างในบางเวลา เมื่อเห็นคนอื่นสำคัญกว่า
แต่สุดท้าย ก็รู้ว่า ตัวเราสิ สำคัญที่สุด

แรกๆ เราเองอาจจะบอกว่าท้อ เหนื่อย ไม่ไหวแล้ว
แต่ก็ตัวเราเองอีกนั่นแหละ ที่บอกเราว่า อย่านะ อย่าเพิ่งล้มตอนนี้
ยังมีอีกหลายๆสิ่งที่สำคัญกว่าและรอเราอยู่
ยังมีอีกหลายๆสิ่งที่เราเองไม่ใช่หรอ อยากวิ่งไปหามัน
เพราะฉะนั้น.....
อย่าเอามัวเอาใจไปใส่อยู่แต่ตรงนั้น
ควรจะเอาใจไปใส่ที่ที่มันควรจะอยู่มากกว่า

ฉันก็มีเพียงตัวเองนี่แหละ ที่คอยเตือนตัวเอง สอนตัวเอง
เพราะคงไม่มีใครที่พร้อมจะรับฟังปัญหาของคนอื่นทุกเรื่อง
ลำพังเรื่องของตัวเองก็จะแย่อยู่แล้ว แล้วจะไปช่วยเหลือใครได้
ไม่อยากเพิ่มความลำบากใจให้คนอื่นอีกแล้ว
ได้แต่นั่งให้กำลังใจตัวเอง ปลอบตัวเอง
กลับมามองตัวเอง กับทุกสิ่งที่คนอื่นคิดว่าเราผิดพลาด
พร้อมจะแก้ไขทุกอย่าง...หากข้อผิดพลาดนั้นมันเป็นเพราะฉันจริงๆ



วันนี้ ....มันครบรสจริงๆ